‘Hoe oma almaar kleiner werd’ is weer een samenwerking tussen Michael de Cock en illustrator Kristien Aertssen. In dit verhaal vertelt een meisje over hoe zij groeit, terwijl haar oma krimpt, letterlijk en figuurlijk – van verdriet om het verlies van opa en van verwarring. Ook hier qua vertelling niks nieuws onder de zon, integendeel. De tekst is bij momenten ook nogal fragmentarisch en behoorlijk onevenwichtig qua opbouw. Af en toe wordt er gefocust, dan weer gaat oma’s leven met veel te grote sprongen voorwaarts of wou de auteur er teveel in.

De woorden dienen vooral de tekeningen, niet omgekeerd. Wat niet betekent dat er geen mooie fragmenten te rapen vallen, zoals het gegeven dat opa oma een bloem in haar haar stak die ze naderhand vergat weg te halen of dat oma later twee koffers meebrengt: eentje met kleren en eentje met verdriet.

De tekening met oma en haar koffertje vol tranen is behoorlijk to-the-point, evenals de prenten aan het einde, waarbij de piepkleine oma elders haar plekje gaat innemen. Maar globaal genomen zijn de snoepkleurtjesachtige illustraties, op grappige details na, behoorlijk braaf en niet spectaculair.

‘Hoe oma alsmaar kleiner werd’ is vooral een verhaal dat kinderen wil leren wat liefde, missen en verdriet (‘kleine messteekjes in je hart’) is en hoe je afscheid kan nemen van grootouders als die helemaal weg zijn. Een beetje weemoedig geheel, met toch een feestelijk en hoopvol einde.

Auteur Michael de Cock is te gast in onze bibliotheek op zaterdag 16 oktober

Op 16 september  verschijnt ‘Ons soort verrader’, de nieuwe John le Carré. Meteen de 22ste roman van de beste Britse spionageschrijver ooit. Veel over ‘Our Kind of Traitor’ is nog niet bekend. Behalve dan dat de plot draait rond een machtige Russische witwasser die in ruil voor amnestie wil getuigen over hoe corrupt de zogenaamde legitieme financiële wereld wel is. Een argeloos Brits koppel geraakt tijdens een vakantie op Antigua bij de zaak betrokken. Verraad, bedrog, dubbel bedrog. Het zijn de thema’s die alleen le Carré, net geen tachtig, al vijftig jaar als geen ander zo meesterlijk subtiel behandelt.

Meer dan twintig jaar geleden raakte jurist Scott Turow wereldberoemd met zijn debuut ‘Presumed Innocent’. De verfilming met Harrison Ford maakte niet alleen schrijver en boek, ook de rechtbankthriller populair als genre. Bijna een kwarteeuw later komt Turow nu uit met een vervolg: ‘The Innocent’ (‘Onschuldig’). Rusty Sabich, de officier van justitie uit Turows debuut, is opnieuw het hoofdpersonage. Hij is nu opperrechter bij het hof van beroep. Op een dag wordt hij wakker met zijn vrouw dood naast zich in bed. Rusty wordt opnieuw verdacht van moord. En Molto, de aanklager van twintig jaar geleden, ziet een kans revanche te nemen.

Een hele tijd is Austin Wright van het literaire radarscherm verdwenen. Maar de zeven jaar geleden overleden Amerikaanse romanschrijver, criticus en professor blijkt internationaal weer terecht bon ton te zijn. Zijn meesterwerk ‘Tony & Susan’ komt in een nieuwe Nederlandse vertaling en is een literaire thriller avant la lettre. Geroemd door Saul Bellow, maar ook door misdaadschrijvers als Donna Leon en Ruth Rendell. Een vrouw krijgt van haar ex van wie ze twintig jaar niet meer hoorde het manuscript van zijn nog niet gepubliceerde roman ‘Nachtdieren’ toegestuurd. Hij vraagt haar mening. Zo ontstaat een superspannende roman-in-de-roman. Met tussendoor beschouwingen over schrijven, huwelijk, herinneringen.

Overgenomen uit Knack magazine